Pierwotna religia

W pierwotnej postaci religia rzymska charakteryzowała się przede wszystkim swoją praktycznością, konkretnością oraz wysokim poziomem bezosobowości. Wierzenia starożytnych rzymian bardzo ściśle wiązały się z życiem społeczeństwa rolniczego. W pojęci rzymian każda z czynności, nawet ta najdrobniejsza posiadała osobne bóstwo. Obok tych głównych bogów jakimi byli od zawsze Jowisz oraz Mars istniała naprawdę ogromna rzesza pomniejszych bożków, opiekunów poszczególnych czynności w gospodarstwie. Zakres ich działania był naprawdę wąski i dotyczył zaledwie pewnych momentów w uprawie roli, wzroście zboża, hodowli bydła, czy też w życiu człowieka. Będzie to ilustrowało w bardzo ciekawy sposób dorastanie człowieka, jeden z bogów odpowiedzialny był za otworzenie jego ust do pierwszego krzyku, do opieki nad kołyską natomiast potrzebna była już nowa bogini. Jedna z opiekunek pilnowała aby kości zrastały się właściwie, istniały bóstwa odpowiedzialne za wzrost dziecka, brak grymasów podczas jedzenia i tak naprawdę wszystkie inne z możliwych aspektów. Nawet ci najmniejsi bogowie jednak nie schodzili na ziemię i nie ukazywali się w swej postaci ludziom tak jak czynili to na przykład bogowie greccy. Nie pomagali także bezpośrednio człowiekowi nawet gdy mieli go ostrzec przed czymś. Wszystko co wiedziano o bogach to fakt, że trzeba im składać ciągłe ofiary i jednocześnie czcić nieustannie. Istniały z tego też powodu rozbudowane księgi, w których znajdowały się modlitwy tak naprawdę na wszelkiego rodzaju okoliczności i do każdego z bóstw.

 
 

Więcej artykułów w kategorii Mitologia rzymska

 
 

Share this Post



 
 
 
 

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *