Pierwotne wierzenia

Religia rzymskich ludów charakteryzować będzie się w swej pierwotnej formie przede wszystkim praktycznością, konkretnością i jednocześnie bardzo dużą i podkreślaną bezosobowością. Wierzenia rzymian wiązały się ściśle z życiem społeczeństw wiejskich. W pojęciu rzymskim każda z czynności, nawet jeśli chodzi o te najdrobniejsze posiadała swoje własne bóstwo. Obok tych podstawowych i najbardziej elementarnych takich jak Jowisz i mars istniała także bardzo bogata i nieprzebrana ilość mniejszych bóstw, czy też duchów, które opiekowały się poszczególnymi czynnościami mającymi miejsce w gospodarstwie oraz jednocześnie także w życiu. Zakres ich działania był raczej wąskim i dotyczył przede wszystkim pewnych momentów jeśli chodzi o uprawę roli, wzrost zboża, czy też hodowlę bydła i trzody. Najlepiej ilustrowane będzie to poprzez przykład dorastającego dziecka. Jedn z bóstw odpowiedzialne było za otworzenie dziecku ust podczas jego pierwszego krzyku wydawanego na tym świecie, przy kołysce czuwała bogini Cunina, inna z bogiń natomiast troszczyła się o zaspokojenie pokarmu dla niemowlęcia. Tak naprawdę bogowie, bóstwa i inne postaci towarzyszyły człowiekowi przez całe życie. Bogowie w rzymskich wierzeniach nie posiadali ludzkiej postaci, nie schodzili także na ziemię, jak miało to miejsce w przypadku greckich bogów. Nie pomagali oni człowiekowi w bezpośredni sposób, nawet w momencie kiedy mieli go ostrzec przed czymś bardzo ważnym. Ludzie wiedzieli jednak jedno, bogom należy składać ofiary, tak aby nie zesłać na siebie ich gniewu i oddawać im nieustanną cześć.

 
 

Więcej artykułów w kategorii Mitologia rzymska

 
 

Share this Post



 
 
 
 

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *